
Lieve gemeente,
Afgelopen zondag mocht ik weer. Ja echt, het voelt als “mogen.” Ik ervaar het als een voorrecht dat ik in alle gemeenten, die ik als pastor diende, nog steeds terug mag komen als gastvoorganger, maar dat geldt in het bijzonder voor Andijk. Toen ik in 2008 begon bij jullie, voelde dat als thuiskomen en dat is nog steeds zo. De hartelijkheid waarmee ik word ontvangen, het vaste plekje in de hoek van de keuken, een kostersechtpaar dat een warme sfeer creëert. Het is voor jullie allemaal heel gewoon, maar ik verzeker je dat ik dat ook heel anders meemaak.
Ook tijdens de dienst merk je aan kleine dingen, dat jullie een hechte gemeenschap vormen van mensen die elkaar kennen, elkaar vertrouwen, samen gemeente zijn. Waar ik in menige gemeente tijdens het “Onze Vader” een onbestemd gemurmel hoor, spreekt ieder van jullie het Gebed des Heren echt hardop uit en ook bij het zingen van een canon zijn jullie niet bang om een foute noot te zingen. Er heerst onderling vertrouwen. Dat was toen zo en dat is gebleven, gelukkig. Proficiat daarmee.
Pastor Ton
nov 2019